son sözü “gider misin lütfen bak lütfen diyorum” oldu.
ben şimdi nasıl döneyim.
nasıl sana geleyim.son sözü “görüşürüz” oldu.
görüştük mü? hayır.
ama bir insan bu kadar güzel “görüşürüz” diyebilirdi.Son sözü “kendine iyi bak” oldu
bakabildim mi?
o yokken kendime bakamazdım, haberi yoktu.Son sözü olmadı dostlar,
Zamansız bir gidiş.
Ansızın, acımasızca.
Son sözü “benden daha iyilerine layıksın ” oldu.
Halbuki ondan iyisi yoktu.Son sözü “ben sana zarar veririm“ oldu.
Beni iyileştiren tek şey bana nasıl zarar verirdi,anlamıyorum.
Son sözü “iyi geceler” oldu. Ama onsuz geçen gecelerin haddi hesabı yoktu.
Son sözü “bana gerek yok, uzatmayalım hadi” oldu. Ama en çok ona ihtiyacım olduğundan haberdar değildi
Son sözü “ben seni kendimden koruyorum aptal, hadi hoşçakal” oldu.
ben onun her haline katlanırdım biliyordu ama gitti.
Son sözü “seni seviyorum ama artık yapamıyorum” oldu. “Sen beni sev ben yapamadığın şeyleri yaparım” dedim, “artık olmaz” dedi ve gitti.
Son sözü “kızdın mı ?’‘oldu. cevabı beklemeden gitti bekleseydi,küçük çocuklar gibi boynuna sarılıp hayır kızmadım diyecektim.Ama gitti,diyemedim.
Son sözü “Napalım buraya kadarmış, hayat devam ediyor.” oldu. Ondan sonra bi hayatım hiç olmayacaktı haberi yoktu.
Son sözü “Kendi yoluna bak artık, unut beni.” oldu. Ben de biliyordum unutmak gerektiğini ama nasıl unutacağımı bilmiyordum.
(via gulmelan)
